به کودک خود چگونه درست دستور بدهیم؟
به کودک خود چگونه درست دستور بدهیم؟
27-11-1394
توصیه‌هایی درباره رویارویی با کنجکاوی جنسی کودکان
توصیه‌هایی درباره رویارویی با کنجکاوی جنسی کودکان
05-12-1394
چگونه کودک تندخود را مدیریت کنیم؟

چگونه کودک تندخود را مدیریت کنیم؟

چگونه کودک تندخود را مدیریت کنیم؟

روان شناسان در مورد چگونگی تعریف تندخویی اعتقادات نظری متفاوتی دارند و اساساً با هم توافق ندارند.

در این نوشته قصد داریم راهکارهایی جهت مواجه با تندخویی کودکان ارائه دهیم.

خونسردی خود را از دست ندهید

تندخویی و جیغ و داد پس از آن نوعی رفتار آنی و طوفانی است که لحظاتی بعد فروکش می‌کند معمولا کودک در این لحظات نه تنها جیغ می‌زند بلکه هر آنچه را که در اطرافش می‌بیند و به آن دسترسی دارد به اطراف پرتاب می‌کند. در این صورت منطقی است که تصور کنیم او به حرف‌های شما به هیچ وجه گوش فرا نمی‌دهد و نمی‌توانید از اینکه با او صحبت می‌کنید انتظار واکنش مناسبی را داشته باشید. در حالی که شما با او صحبت می‌کنید او همچنان در حال پرتاب اشیا و ادامه ناراحتی است. در این شرایط توصیه می‌شود که در کنار او نشسته و تنها او را در حالی که به این رفتار ادامه می‌دهد نظاره کنید. در عین حال برخی نیز توصیه می‌کنند کودک را باید در این وضعیت رها کرده و به اتاق دیگری رفت بدین ترتیب او احساس می‌کند که به حال خود رها شده است و بر اساس یک منطق قابل قبول همزمان با ادامه بروز این رفتار به نوعی احساس ترس و وحشت نیز می‌کند و متوجه می شود که اگر در کنار شما باشد احساس امنیت بیشتری خواهد کرد. در عین حال برخی کارشناسان تربیتی پیشنهاد می کنند که کودک را در این وضعیت در آغوش گرفته و او را پیش خود نگاه داشت. با این حال انتقاداتی به این روش برخورد وجود دارد و گفته می‌شود که باید تا زمانی که کودک آرام نشده، توجهی به رفتارهای خشن او نکرد. به طور کلی واکنش‌های متنوعی از سوی کارشناسان مختلف مطرح می‌شود و این والدین هستند که پس از یک فرایند کوتاه آزمون و خطا روش مناسب را در خواهند یافت.

 به خاطر داشته باشید که شما یک فرد بزرگسال هستید

به این توجه نکنید که تندخویی و رفتارهای تند و خشن کودک چقدر طول می‌کشد، بلکه این مهم است که نباید خود را درگیر خواسته‌های غیر منطقی او کرده و در حالی که جیغ و داد می‌کشد با او وارد مذاکره شوید! معمولا زمانی که کودک در محیط عمومی رفتارهای تند و خشن از خود بروز می‌دهد والدین ترجیح می‌دهد که برای آرام ساختن او به هر آنچه که می‌خواهد تن داده و تنها او را آرام کنند.
توصیه می‌شود در این شرایط به آنچه که دیگران ممکن است درباره شما فکر کنند توجهی نکنید و یادتان باشد که تمامی والدینی که شما را نظاره می‌کنند این لحظات را تجربه کرده یا می‌کنند. در صورتی که به خواسته‌های کودک در چنین شرایطی تن دهید تنها به او آموخته‌اید که تندخویی و بروز رفتارهای قهرآمیز شیوه‌ای مناسب برای رسیدن به خواسته‌هایش است.
در صورتی که این روند ادامه داشته باشد کودک وارد مرحله جدیدی می‌شود که در آن از کنترل خارج شده و رفتارهای به مراتب خشن‌تری را نیز از خود بروز می‌دهد. در مراحل شدیدتر این وضعیت، یعنی زمانی که کودک شروع به پرتاب وسایل به اطرافیان می‌کند تنها باید او را به محل مطمئنی مانند اتاق خواب برده و به او بگویید که به دلیل پرتاب اشیاء و ضربه زدن به دیگران باید در آنجا بماند! در عین حال در کنارش بمانید و کاری کنید که او مطمئن شود تا زمانیکه آرام نشده است ترکش نخواهید کرد.

 

 

 با او صحبت کنید

زمانی که طوفان رفتاری کودک فروکش کرد، او را در کنار خود کشیده و در باره آنچه که اتفاق افتاده است صحبت کنید. باید آرام باشید و هم پای کودک مسئله را کنکاش کنید. در حالی که در خلال صحبت‌هایتان نشان می‌دهید که ناراحتی و خشم کودک برایتان مهم بوده است، با او همراهی کرده و بگذارید که او نیز به آرامی احساساتش را در قالب کلمات از هم گسیخته بیان کند.
مثلا به او بگویید «تو خیلی عصبانی بودی چون غذایت آنچیزی که دوست داشتی نبود» با بیان چنین جملاتی در واقع آنچه را که او دوست دارد بیان کند اما نمی‌تواند، به زبان می‌آورید. با چنین تاکتیک‌هایی کودک متوجه می‌شود که با صحبت کردن و بیان احساسات و عواطف به نتایج بهتری دست خواهد یافت. در حالی که لبخندی بر لب دارید بگویید “متاسفم من تو را درک نمی‌کنم. الان که جیغ و داد می‌کنی نمی‌توانم بفهمم که چه می‌گویی.”

 مراقب نشانه‌های استرس باشید

اگر چه بروز این نوع رفتارهای قهر آمیز از سوی کودک در طول روز اقدامی نسبتا طبیعی به نظر می‌رسد اما در صورت ادامه بیش از حد آن بد نیست که دقت بیشتری به خرج دهید و این پرسش را از خود مطرح کنید که «آیا این احتمال وجود ندارد که کودکم با مشکلاتی روبرو است؟» به خاطر داشته باشید کودک در هر سنی در حال الگو برداری از والدینش است.
هر گونه تنشی میان پدر و مادر و سایر اعضای خانواده به بروز و تشدید رفتارهای تند و قهر آمیز در کودک منجر می‌شود. توصیه می‌شود اگر کودکتان پس از 30 ماهگی همچنان به این نوع رفتارها در طول روز ادامه می‌دهد با یک پزشک صحبت کنید. پزشک پس از انجام معاینات مختلف این اطمینان خاطر را به والدین می‌دهد که هیچ مشکل فیزیکی سلامت کودک را تهدید نمی‌کند و بروز این نوع رفتارها صرفا جنبه روانی دارند.
ارسال شده توسط : هانیه عبدالکریمی ،کاردرمانگر- عضو تیم تحقیق توسعه

 


جهت تنظیم وقت مشاوره کلیک کنید.


علیرضا صدیق منش
علیرضا صدیق منش
خانه توانمندسازی صدیق منش ، بنیان گذار علیرضا صدیق منش ، روانشناس مثبت نگر ، توانمندسازی فردی ، رابطه عاطفی ، والدین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.