نقش بازی در رشد کودکان (بخش اول)

سلامت روان چیست؟ و چه ملاک هایی دارد؟
۱۳۹۶-۰۶-۰۱
نقش بازی در رشد کودکان (بخش دوم)
۱۳۹۶-۰۶-۰۵

نقش بازی در رشد کودکان (بخش اول)

بازی کردن مهمترین نیاز کودک است .کودک از طریق بازی با دنیای اطراف ارتباط برقرار می کند و از طریق آن جنبه های گوناگون شخصیت او شکل می گیرد.در کنار رشد همه جانبه روانی او، بازی ابزار بسیار مناسبی برای رشد جسمی کودک نیز به شمار می رود.
بازی و نقش آن در رشد جسمانی
هماهنگی در رشد سیستم بدنی انسان با میزان فعالیت او ارتباط دارد. بازی باعث افزایش قدرت عضلات بزرگ در کودکان می شود. همچنین باعث توسعه سیستم ارگانیکی مانند تنفس ، گردش خون ، گوارش ، غدد و اعصاب می شود. بازی انرژی اضافی کودکان را در جهت نشاط آور شدن زندگی بکار می گیرد
کودکان با این طرف و آن طرف پرت کردن توپ، عضلات خود را تمرین می دهند و دست و چشم خود را هماهنگ  می کنند. بازی، غالباً شامل فعالیت ماهیچه ای می شود که نقشی حیاتی در رشد جسمی دارد. کودکان با تمرین و تکرار مهارتهای جدید خود، قوت ساختارهای زیست شناختی خود را بالا می برند و فرصت های جدیدی برای یادگیری های بعدی فراهم می آورند.
بازی موجب رشد هماهنگ دستگاه ها و اعضای مختلف بدن و باعث تقویت حواس کودک می شود. همچنین نیرو و انرژی بدن را به بهترین شکل ممکن مصرف می کند و موجب آگاهی کودک از توانایی های بدنی و فکری خود می شود ( وندرزندن، 1996، ترجمه گنجی، 1383 ).
بازی و نقش آن در رشد اجتماعی
کودکان پس از گذر از بازی های فردی بدلیل نیازهای اجتماعی به عضویت درگروه درمی آیند. بازی باعث ایجاد مراوده و ارتباط متقابل کودکان و اطاعت از قانون می شود. بازی  جهت  حفظ  الگوهای  اجتماعی ،  موجودیت  نظام اجتماعی و تحقق اهداف گروهی ضرورت دارد. ( گروس). بهترین راه جهت آموزش رعایت اصول و مقررات شرکت کودک در بازی است
در خانواده و مدرسه معمولاً از کودکان می خواهند که از الگوهای رفتاری تعیین شده پیروی کند. اما در دنیای بازی، کودک می تواند شرایط بازی را دلخواهانه طوری شکل دهد که هرگونه فعالیتی متناسب با سنین مختلف در آن داشته باشد.
کودکان در جریان بازی احساسات همسالان خود را از طریق به اشتراک گذاشتن وسایل خود با آنها درک می کنند و از طریق اجرای نقشهای مختلف با نیازها و آرزوهای دیگران ارتباط بر قرار می کنند. آنها در جریان بازی برای تصاحب فضا و یا نقش و ابزار خاصی در بازی به صورت واقعی و طبیعی با دیدگاههای دیگران آشنا می شوند ( ایزنبرگ و جالونگو، 2012 ).
علاوه بر این، بازی به تمرین نقش ها در کودکان و هویت یابی آنها نیز، کمک می کند.
– تمرین نقش ها : کودک در نقش های پدر، مادر، دکتر، بیمار، فروشنده، مدرسه، معلم، شاگرد و غیره بازی می کند. کودک به کمک بازی های سازمان یافته یاد می گیرد که نوبت را رعایت کند و فعالیت های خود را در ارتباط با فعالیت های فرد دیگری انجام دهد.
–  ساخت هویت: بازی موجب می شود که کودک  از خود بیرون بیاید و خود را از دید دیگران نگاه کند. بدین ترتیب، کودک به خویشتن پنداری خود شکل می دهد( وندرزندن، 1996، ترجمه گنجی، 1383 ).
بازی و نقش آن در رشد عاطفی
بازی وسیله ای برای نمایش خواسته های درونی کودک می باشد. در بازی کودک به صورت آگاهانه یا نا آگاهانه نقطه نظرات خود را ارائه می دهد. بازی باعث کاهش تنش های عاطفی – روانی کودکان می شود و  زمینه  برقراری ارتباط عاطفی باهمسالان وایجاد خوشنودی در رابطه با انگیزه ها و خواسته هایی که  در دنیای  واقعی سرکوب شده اند می باشد
بازی نیاز به برتری جویی را ارضا می کند و موجب ابراز احساسات، عواطف، ترسها، تردید ها، مهر و محبت، خشم و کینه و نگرانی ها می شود، همچنین تمایل به جنگجویی و ستیزه جویی را کم می کند و برون ریزی عواطف کودک را افزایش می دهد. كودكان غالباً احساسات و هيجانات خود را از طريق بازي نشان مي دهند ( ويك استروم، 2005 ).

ادامه دارد….

گردآوری: علیرضا صدیق منش، روانشناس و مشاور

منابع

– مهجور، سيامك رضا ( 1386 ). روانشناسي بازي، چاپ سوم، شيراز: نشر ساسان.

– وندرزندن، جیمز دبلیو ( 1996 ). روانشناسی رشد، مترجم؛ حمزه گنجی، ( 1383)، تهران: نشر بعثت.

– hamburg, D.A. ( 1994 ). Today children: greting a future for a generation in crisis. New York: times book.

– Isenberg, J.P. & Jalongo, M. R. ( 2012 ). Why is Play Important? Social and Emotional Development, Physical Development, Creative Development, Available in www.education.com

علیرضا صدیق منش | روانشناس | مشاور | کودک | نوجوان | ازدواج
علیرضا صدیق منش | روانشناس | مشاور | کودک | نوجوان | ازدواج
علیرضا صدیق منش | روانشناس | مشاور | کودک | نوجوان | ازدواج

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *